چند وقت پیش ویدئویی از یکی‌ از خوانندگان جدید لوس آنجلسی تماشا می‌کردم البته آهنگ به زبان انگلیسی خوانده شده بود و اسم خواننده هم “مو  راک ” بود. راستش آهنگ رو زیاد دوست نداشتم اما دختری که در موزیک ویدئو بود, منو کنجکاو کرد که بدونم ایرانیه یا خارجکی

خلاصه بعد از کمی‌ جست و جو اسم دخترک رو پیدا کردم “بهاره گلستانی”، تو فیسبوک پیداش کردم و وقتی‌ نظرات مردم رو روی صفحش خوندم واقعا متاثر شدم. عده‌ای بدون دلیل، به دخترک بی‌ گناه بد و بیراه  گفته بودند. دلیلش چیه؟ حسادت ؟ تعصب یا تحجر؟

بیشتر کسانی‌ که توهین کرده بودند دختر بودند و خوب راستش این مساله قابل توجیه هستش که عدّه‌ای از زیبایی بهاره حسرت بخورند اما در بین کامنت‌ها چند تا سیبیل هم بی‌ احترامی کرده بودند و گفت بودند “دختر فلان فلان شده ج… تو داری آبروی ایرانی‌‌ها رو میبری.” واقعا جای تأسف داره که عدّه‌ای این قدر بسته فکر میکنند و تمام آبروشون رو تو شرت و کرست بهاره میبینند! من بهاره رو تا به حال نمیشناختم اما به این دلیل دارم از اون طرفداری می‌کنم که مثل خار رفته تو چشم کسانی‌ که تمام فکر و ذکر روزمرشون دخالت در کارها و تصمیم گیری‌های دیگرانه و با دخالت‌هاشون زندگی‌ رو برای بقیه تلخ میکنند.

بهاره گلستانی

تنها گناه بهاره داشتن اسم ایرانیست وگر نه کسی‌ او را نمیشناخت و اون هم مثل هزاران مدل امریکائی بدون هیچ دغدغه به کارش ادامه میداد. من حرفه مدلینگ رو برای کسانی‌ که علاقه به این کار دارند تقدیر می‌کنم و به شدت از قضاوت‌های سریع و مغرضانه بدم میاد. حالا بهاره این تصمیم رو گرفته و من به عنوان یک ایرانی‌ پشتش می‌‌ایستم و از اون حمایت می‌کنم.

کسانی‌ که خیلی‌ به غرور ایرانیشون میبالن برن از بام تا شام بگن که تو سازمان ناسا همه ایرانی‌ هستند. من هم از این طرف با صدای بلند تر میگم به وجود بهاره افتخار می‌کنم.