در این قسمت در مورد معضلی به نام “اسکی کردن” صحبت می کنیم, کلیپ “علی گنده” توسط علی رسا در این رابطه, صحبت با کارشناسان “در آینه” و نظر آنها, مصاحبه با “علی رضا جی جی” از گروه “زد بازی”, و در آخر معرفی بهترین های هفته از صفحه “مملکته داریم” و غیره

تمامی‌ مطالبی که در این پست می‌بینید بدون هیچ گونه غرض ورزی، جبهه گیری شخصی‌ و یا سیاسی می‌باشد و با توجه به این که شناخت خوبی‌ از آقایان، شهرام همایون و مهران مدیری دارم، تصمیم گرفتم تا متنی شفاف در این ارتباط بنویسم.

زمان زیادی نمیگذرد از پخش فیلم ۵۰ دقیقه‌ای مهران مدیری که با طنز بی‌ سابقه اش همه را غافل گیر کرد. من هم در ابتدا همانند سایر مردم در ابهام به سر می‌بردم اما از آنجا که رابطه ی خوبی‌ با برخی‌ از همکاران آقای مدیری دارم تصمیم گرفتم که وارد جریان شوم تا بلکه بتوانم شما را هم با خبر سازم. در مورد انتشار این اثر شایعات زیادی بر سر زبان هاست و تا آنجایی که من در زندگی‌ام تجربه کردم، تنها زبان خود شخص میتواند صحت و یا عدم صحت شایعات را مشخص کند که در این مورد خاص آقای مدیری پاسخگو هستند اما میتوانم برخی‌ از شایعات را با صراحت تکذیب کنم. روز گذشته گفته شد که این فیلم ۴ سال پیش ساخته شده و اصلا قرار نبود که پخش شود اما به چند دلیل ثابت می‌کنم که این فیلم حد اکثر ۲ سال قدمت دارد.

۱- شعار “هستم اگر میروم گر‌ نروم نیستم” که در پائین تصویر “شهرام همایون” است متعلق به تقریبا یک سال و نیم پیش است و قبل از آن، این شعار استفاده نمی‌شد.

۲- آهنگ‌های استفاده شده در قسمت‌های مسابقه با اجرای “بیژن بنفشه خواه” همگی‌ کمتر از ۴ سال قدمت دارند

۳- بخشی از دکوراسیون استفاده شده در این فیلم مربوط به کارهای اخیر ایشان است، پس باز هم ثابت میشود که این کار قدیمی‌ نیست

آقای همایون به گونه‌ای وانمود می‌کند که مهران مدیری همیشه در فکر اوست! آقای همایون من که می‌دانم شما هم از واکنش او خوشحال میشوید! بیشتر از آن که این مساله برای شما جدی باشد به یک بازی بچگانه شباهت دارد. وقتی‌ آقای مدیری ۲۰ ثانیه شما را نقد می‌کند شما ۲۰ برنامه چند ساعته از ایشان میسازید و در هر کدام به خیالتان پرده افشانی می‌کنید. مردم هم میفهمد. مردم هم درک دارند، شما چگونه از رابطه‌های محرمانه مهران مدیری با سازمان‌های دولتی خبر دارید؟ اگر یک روزه فاش میشود که دیگر محرمانه نیست!

جناب همایون، تاکید شما بر آریائی بودن چه چیز را به جز تفرقه در میان اقوام مختلف ایران از جمله ترک، بلوچ، کرد، عرب و … می‌اندازد؟ به جای اینکه سعی‌ بر نزدیکی‌ مردم و از بین بردن مرزهای خیالی کنید، با کلمات، پرچم و احزاب زمان دایناسور‌ها، اتحاد ملی‌ را از بین می‌برید! کمی‌ شما را به برادری دعوت می‌کنم. اگر جلو آمدید دست شما را می‌بوسم. باور کنید که به عنوان هموطن شما را عاشقانه دوست دارم و حالا که تصمیم گرفته اید چند روزی در منزل بمانید کمی‌ در مورد برنامه‌های این چند سال فکر کنید. چه قدر مؤثر واقع بوده اید؟ چگونه میتوانید مؤثر تر باشید؟ چگونه میتوانید به قدرتی‌ برسید که با ۳۰ ثانیه مردم را بخندانید و مهران مدیری را مجبور کنید که با دوربین خدا حافظی کند! بله، می‌دانم، کار هر کسی‌ نیست، برای همین فقط در جهان یک مهران مدیری وجود دارد!

آیا این جدال، جنگ مهران مدیری با شهرام همایون است؟ خیر، شهرام همایون به همان اندازه مورد تمسخر واقع شده که حجی جون و یا علیرضا امیرقاسمی شده است. اما شهرام همایون بیش از حد این جریان را به خود گرفته و از طریق آن سعی‌ می‌کند که کمی‌ توجه‌ها را به سمت خود جلب کند که البته موفق هم شده، چرا که من در حال نوشتن این متن در مورد ایشان هستم. هر چند که من به شخصه به دنبال هیچ گونه منفعت یا توجه مردم در این جریان نیستم. بنده در سال ۲۰۰۹ حضوراً به لس آنجلس رفتم و رو در رو با تمامی‌ شبکه‌ها و برخی‌ از هنرمندان مصاحبه کردم. هرچند که بخش عظیمی‌ از آن پخش نشد اما تجربه ی رویا رویی من با آنها به من این جرات را میدهد که از آنها بنویسم. برخی‌ از مردم اعتقاد دارند که در این جریان به شهرام همایون بیشتر از بقیه توهین شده چرا که در بخشی از فیلم مهران مدیری در نقش آقای همایون اعلام بر فروش مادر ایشان به قیمت ۲۰۰۰۰ دلار می‌کند. من نمیخواهم از این حرکت آقای مدیری دفاع کنم اما خدمت کسانی‌ که می‌گویند این کار در جوامع آمریکایی هم بی‌ سابقه بوده عرض کنم که این چنین نیست. اتفاقا این نوع طنز همان طنز آمریکایی است که حد و مرز نمی‌شناسد و افتخار می‌کنم به آقای مدیری که نخستین کسی‌ بود که این مرز را شکست. برای مثال، دیوید لترمن که اسطوره ی طنز در آمریکاست بارها و بارها در مورد دختر کوچک خانم سارا پیلن جوک‌های بسیار تندی گفته. یا حتی در بسیاری از آهنگها، شوخی‌‌های این چنینی میشود. نمیخواهم بگویم که هر کاری که آمریکایی‌ها انجام میدهند درست است و باید برای ما الگو باشد اما از این تعجب می‌کنم که برخی‌ از هموطنان بدون تحقیق و شناخت رسانه‌های غربی به سرعت می‌گویند “حتی آمریکایی‌ها هم این کار را نمیکنند” به شما اطمینان میدهم که آمریکایی‌ها هر کار ممکن را در رسانه انجام داده اند. هر کاری که به فکر شما برسد، تنها کمی‌ تحقیق و جست و جو لازم است!!!

البته این یکی‌ از میوه‌های شیرین یک جامعه ی دمکرات است. این میوه را دولت به مردم نمیدهد، بلکه این خود مردم هستند که بذر آن را میکارند

واقعا عجیب است که برخی‌ در گوش هم می‌گویند “به گمانم دست مهران مدیری هم با فلان حکومت تو یه کاسه است” خوب معلومه که هست. مهران مدیری با سرمایه و امکانات ملی‌ ایران کار می‌کنه و اگر هم داره با پول جمهوری اسلامی کار می‌کنه باید در خدمت جمهوری اسلامی باشه. این یه حقیقت سادست. اگر دوست ندارید یعنی‌ انسان واقع گرا نیستید چرا که حقیقت به همین سادگی‌‌ست. عادل فردوسی‌ پور هم همینطور. حالا شاید هر از گاهی یه تیکه بندازن اما دلیل بر این نیست که آب زیر کاه باشند که! اگر باشند به سرنوشت رضا رشید پور دچار میشوند.

با برخی‌ از بازیگران این فیلم هم صحبت کردم اما ترجیح دادند که فعلا چیزی نگویند. آن طور که گفته میشود این فیلم جواز پخش نگرفته بوده و از بایگانی به سرقت رفته. اما دو سوال:

۱- آیا مهران مدیری پس از این همه سال سابقه و تجربه نمی‌داند که چه کاری جواز می‌گیرد و چه کاری نمیگیرد؟ بنده با اینکه حتی یک روز هم در ایران کار تلویزیونی نکرده‌ام می‌دانم که پخش صدای اندی، تهی، تتلو و یا بیان مسائل ناموسی، نشان دادن پرچم شیر و خورشید به و به زبان آوردن کلمات رکیک به شدت ممنوع است و به هیچ عنوان مورد تائید وزارت ارشاد قرار نخواهد گرفت.

۲- آیا بایگانی این قدر بی‌ در و پیکر است و یا افراد دست اندر کار این قدر غیر حرفه‌ای و غیر قابل اعتماد هستند؟ بنده بعید می‌دانم.

نحوه ی پخش این کار به صورت بسیار حرفه‌ای بود، به گونه‌ای که همه را در ابهام گذاشت. این مساله باز هم گوشه‌ای از نبوغ آقای مدیری است.

کامران ملک مطیعی، یکی‌ از همکاران و دوستان سابق آقای مدیری در وبلاگ خود، در مورد این جریان مفصل نوشت و بسیار از آقای مدیری انتقاد کردند. ایشان گفته اند:

“در تمام جوامع دمکراتیک با مقامات طراز اول شوخی میکنن.اما کجای دنیا برای خندوندن مردم خواهر مادر آدمهارو دست آویز قرار میدن؟”

باز هم این گفته، نشان از عدم آگاهی‌ ایشان با رسانه‌های غربی دارد. البته این مساله قابل درک است که ایشان تحصیلات و کار خود را در ایران به پایان رسانده اند

و در جایی دیگر گفته اند:

“دوستان عزیزی که رگ غیرتشون برای این کار ور قلمبیده اصلا فرق طنز وفکاهه وهجو وهزل رو میدونن؟”

بله آقای ملک مطیعی میدانیم، البته رگ گردنمان هم قلمبه نشده! چون می‌دانم این متن را میخوانید مختصر توضیحی در این باب خدمتتان ارائه میدارم:

قبلا فکر می کردیم که ” طنز “ حتما باید بزند و بسوزاند و پدر صاحب بچه را در بیاورد ، به قصد تربیت و اصلاح . و ” فکاهه “ هم کارش فقط قلقلک دادن مردم است و خنداندن . امروز هم کمی نظرمان عوض شده .

قدیمی تر ها می گفتند ” هجو ” و ” هزل “ ( در برابر جد و مدح ) .

کار ” هاجی ” خندیدن با پنبه زنی از روی غرض شخصی بود و کار ” هزال ” فقط خنداندن بود . از نظر لفظ نیز هردو رکیک بودند و خارج از محدوده. قدیمی ها به ” هزل ” مودبانه می گفتند ” مطایبه ” .

” طنز ” ادامه ” هجو ” است به قصد پنبه زنی و ” فکاهه ” ادامه ” هزل ” به قصد خنداندن و در پرده و “مطایبه ” .

جوامع انسانی آنقدر گرفتار استبداد و یبوست روحی بوده اند که طنز همیشه جنبه سیاسی و اجتماعی پیدا کرده است .

” طنز ” می تواند فلسفی ، عرفانی عاشقانه و یا اخلاقی باشد و فرق آن با ” فکاهه ” آن است که ” طنز ” نظر به درون دارد و ” فکاهه ” نظر به بیرون .

” فکاهه پرداز ” برون را می نگرد و قال را ، ” طنز پرداز ” درون را می نگرد و حال را !

بیشتر حوادث ناگوار اجتماعی و تاریخی به خاطر یبوست های روحی انسان هاست . امان از آدم های یبس ! شوخ طبعی می تواند این انقباض را تبدیل به انبساط کند .

و اما جناب آقای ملک مطیعی که احترام بسیار زیادی برای پدرتان قائلم، این رسمش نیست که به گفته ی خودتان بعد از ۲۲ سال دوستی‌ با مهران قطار تهمت‌ها را به سمت ایشان روانه کنید. خدای ناکرده اینگونه برداشت میشود که از موقعیت ایشان حسادت می‌کنید! در گفته‌های شما ده‌ها مغلطه وجود دارد که ارزش بحث کردن ندارند!

راستی‌ اگر هدف شما افشاگری است لطفا در مورد ۲ سال محرومیت کاری آقای مدیری برایمان بنویسید! بیشتر مشتاقیم تا در مورد آن مساله بدانیم. باور کنید اینگونه وبلاگ شما ویکیلیکسی میشود که نگو و …

خلاصه این طور گفتند که مهران مدیری از پخش شدن این کار ناراضی است  و به دستگاه‌های قضائی شکایت کرده است که باز هم این مساله در حد سر زبان مردم است. البته یکی‌ از نزدیکان ایشان به من گفتند که به زودی خود آقای مدیری توضیحی خواهند داد

و در آخر اگر بخواهیم از این اتفاق نتیجه گیری کنیم یا باید بگوییم این فیلم خوب بود یا بد! حالت وسط ندارد. بنده با اطمینان کامل به این کار نمرهٔ ۲۰ میدهم و مطمئنم مهران مدیری با این کار مرزی را در جامعه سنتی‌ ما برداشت. افرادی از جمله، شهرام همایون، علیرضا امیرقاسمی، سوزان روشن و حتی خود من، وقتی‌ جلوی دوربین قرار گرفتیم باید تحمل شنیدن هر حرفی‌ را داشته باشیم. باید خودمان را در برابر انتقاد‌ها قوی سازیم. آقای همایون اگر از دوربین خداحافظی می‌کند، انسان ضعیفی است. انسان ضعیفی در مقابل آقای مدیری، مردم و دوربین. تنها با یک خدا حافظی و اندکی‌ آهنگ ملایم نمی‌توان دل‌ مردم را به رحم آورد. نمی‌توان با چنین برنامه‌ای قهرمان داستان شد. این خرد و منطق انسان است که در چنین مواقعی به داد بشر می‌رسد. جناب همایون، شما هم به مثال آقای میبدی به زودی به رسانه باز خواهید گشت و باز هم همان آش و همان کاسه!

با تشکر از دوستانی که به من اطلاع رسانی کردند

اردشیر احمدی

Hi Loves!

Just wanted to wish everyone a MERRY CHRISTMAS & HAPPY NEW YEAR!!!

This year I’m grateful for all the things in my life, such as my health, family and friends. It was amazing to be part of Ardeshir TV and thanks to all of you for your love and support.

Here is a picture of my Christmas Tree, I decorated it all on my own…So send me a picture of YOU and YOUR Christmas Tree (no cheating) and winner will be announced after New Years. Ardeshir will be an awesome Santa Clause and give a prize to the winner. (Right Ardeshir?)

!Merry Christmas

داشتم دنبال یه خواننده فرانسوی می‌گشتم که به صورت خیلی‌ اتفاقی‌ آهنگی رو پیدا کردم و کلی‌ خاطره را برای من زنده کرد. این آهنگ همیشه لحظاتی قبل از اخبار شبکه یک پخش میشد. باورتون نمی‌شه که تا شنیدم کلی‌ بهم آرامش داد. امیدوارم که شما هم لذت ببرید و خاطره‌هاتون تازه بشه.

Click To Listen

دلنوشتی سر گشاده برای اردشیر احمدی

می‌دانم دلتنگی‌…

قاب سرود رفتن نبود به وقت خواب خیس یک سنجاقک،اما حقیقت تلخ حصار سرزمین من این است،همیشه چمدانی در دست عازم نا کجای غربت… در دلکوکی ضیافت تصاویرت زیستم و در بلندای اصفهانم بر تمام کوچه پس کوچه هایی که حریص شب گردییشان در اتفاق این جهنم سرد مانده ام گریستم تا شاید یک روز بی‌ چمدان به خانه باز گردم و غبار کفشهای مادرم را ببوسم… می‌دانم آزاد زیستن رسم بدیست در این وادی که خون, بهاییست بر این شرافت پنج حرفی‌، اما به بلندای این نام از شکیب صفحه از آن بالای بالا به تو درود میفرستم و از بهار ایران زنده رود نگاهت را تمنایم.

ساعت تبعید استکهلم ، دادا هوتن

عکسی‌ زیبا از دوست و هنرمند عزیز، هوتن شیرازی