چند وقتیه که دارم زبان آلمانی‌ یاد میگیرم و باید بگم که واقعا سخته. البته خوندن و نوشتنش زیاد سخت نیست اما صحبت کردنش واقعا سخته. خیلی‌ باید آدم اعتماد به نفس داشته باشه که بتونه راحت صحبت کنه در صورتی‌ که می‌دونه لهجش افتضاحه! نمیدونم چی‌ شد که یه لحظه یاد مهاجر‌های توی ونکوور افتادم که لهجه دارند و خیلی‌ از انگلیسی‌ زبان‌ها لهجشون رو مسخره میکنند. اما صادقانه بگم که من خیلی‌ از مهاجرا حمایت می‌کنم و بشون اعتبار میدم.

حد اقلش اینه که اونها میتونند به زبان شما صحبت کنند اما شما نمیتونید زبان اونا رو بفهمید، بابا بشون یکم تخفیف بدین خدا وکیلی! در ضمن اینجا می‌خوام یکم در مورد فارسی حرف زدن خودم صحبت کنم. چند تا پیغام از دوستان بیننده گرفتم که فکر میکنند من لهجم قلابیه و دارم الکی‌ فیلم بازی می‌کنم! من هم در جواب باید بگم که، نخیر، من آرزوم بود که می‌تونستم زبان فارسی رو بدون لهجه صحبت کنم. بدون لهجه صحبت کردن قطعاً میتونست بیشتر به من تو کارم کمک کنه و با مردم بیشتر رابطه بر قرار می‌کردم. پس خدمت همهٔ دوستان فارسی زبان عرض کنم که واقعا معذرت می‌خوام از اینکه فارسی رو پاس نداشتم و بدونید من تمام تلاشم رو می‌کنم که فارسی رو خوب صحبت کنم.

دانستن زبان دوم یا سوم برای هر شخص میتونه یک امتیاز محسوب بشه، اگر من این امتیاز رو دارم پس دلیلی‌ نداره که بیام الکی‌ لهجه‌ام رو عوض کنم. خوبیه اردشیر تی وی اینه که نه تنها شما لهجه ی آمریکائی تون رو از دست میدین، بلکه لهجتون به کل اصفهانی‌ می‌شه! باور کن